De streek rondom Otjiwarongo is uitgegroeid tot de meest belangrijke cheetahopvangstreek van Namibië. Ten zuidwesten van Otjiwarongo ligt Okonjima, waar het oudste opvangproject Africat is gevestigd. De Cheetah Conservation Trust (CCF) ligt ten zuidoosten van de stad richting de Waterbergen.
De Otjiwarongo regio is vooral bekend om de agrarische activiteiten. Vergeleken met andere deln krijgt de streek een redelijk hoge regenval waardoor het voor boeren een aanlokkelijke streek werd hun farms te vestigen. Het landschap is redelijk vlak - met het Waterberg Plateau als grote uitzondering. Het plateau heeft in de geschiedenis een aantal bloedige episodes gekend, vooral omdat er meer water te vinden was dan in de omliggende landerijen.
Groepjes Nama en Herero hebben eeuwenlang met hun vee langs en over het plateau getrokken dat doorgang bood tussen de Kleine en Grote Waterberg. Vanaf 1873 verscheen de eerste Duitse zendingpost op het toneel. Een school, winkels en een kerk werden gebouwd. De locale Damara, Herero en Nama groepen maakten ook van de voorzieningen gebruikt. Ook dat ging goed totdat de locale middenstand hen goederen ging leveren op krediet. Toen zij vervolgens hun schulden niet meer konden aflossen, werd er beslag gelegd op het land. Vooral bij de Herero leidde dit tot grote spanningen die in 1904 inderdaad tot een veldslag leidde tussen de Duitsers en de Herero. De 11e augustus van dat jaar zal voor de Herero's altijd een zwarte dag blijven: hun gevecht met de Duitsers om het plateau kon die dag niet beslecht worden waarna zij de volgende ochtend besloten liever oostwaarts, de woestijn, in te trekken. Velen van de Herero's zijn in de jaren erna van honger en dorst gestorven.

Otjiwarongo - Windhoek: 248 km
Otjiwarongo - Luderitz: 1081 km
Otjiwarongo - Rundi: 496 km
Otjiwarongo - Swakopmund: 369 km