Sesfontein is een verrassing in de woestijn. Allereerst omdat het landschap minder droog lijkt dan in de omgeving. Op zich niet zo vreemd: de naam Sesfontein is door de Afrikaners gegeven vanwege de aanwezigheid van zes fonteinen. Het water zorgt ervoor dat er aanmerkelijk meer groen te zien valt. Qua natuurschoon voegen daar de bergen aan toe, vooral op de plaatsen waar de weg zich tussen nader komende bergwanden door slingert.
De grootste verrassing van Sesfontein ligt echter in het dorp. Na een verzameling van hutjes en kleine huizen ligt de toegang tot een heus kasteel, compleet met kantelen. Het dorp is rondom dit fort gebouwd dat er staat vanaf 1896 om de runderpest een halt toe te roepen. De Duitse regering stelde in die jaren een aantal checkpunten in waar het (vervoer van) vee werd gecontroleerd. Er is een aantal van dit soort controleposten door het land en gezamenlijk vormen ze de zogenaamde Rode Lijn die nu de grens aangeeft tussen commercieel land en traditioneel land. Op commercieel land zijn overwegend commercieel ingestelde boerenbedrijven gevestigd die met hun bedrijf winst willen maken. Hun land is afgezet met hekken. Traditioneel land wordt gebruikt door locale stammen die er hun vee vrij hoeden. Op de traditionele gronden zijn amper hekken.
De bouw van het fort heeft geduurd tot 1901 en heeft eigenlijk maar dienst gedaan tot 1914. Daarna is het leeg komen te staan en vervallen. In 1987 heeft de provinciale overheid van Damaraland de renovatie ingezet. Nu is er een Lodge gevestigd in het fort, compleet met zwembad, een koele tuin en restaurant.