Alles over  

Luderitz

Namibië > Zuid-Namibië > Luderitz Regio > Luderitz >



Wat doet een Duits dorpje in de woestijn? Dat vraagt u zich misschien af als u Lüderitz binnenrijdt en de Duitse straatnamen, Duitse koloniale gebouwen, bacherei en zimmer frei- bordjes ziet. Hier wordt nog veel Duits gesproken, ook door de locale bevolking. Het dorp staat zelfs bekend om zijn Duits koloniale architectuur, vooral Art Nouveau gebouwen. Het antwoord hierop gaat terug tot de Duitse koloniale tijd, de begintijd van Luderitz. Tijdens de Duitse koloniale periode stond Namibië bekend als Deutsch-Sudwest-Afrika. Ook na de Duitse kolonisatie in 1917 heeft het dorp zijn typische Duitse sfeer en banden met Duitsland behouden. In het Lüderitz Museum treft u een goede expositie over de vroegere geschiedenis van het dorp, de diamantindustrie maar ook over de flora, fauna en vroegere inwoners van de omliggende Namib.

Geschiedenis Luderitz is een havenstadje gelegen aan de onherbergzame zuidkust van Namibië in de Namibwoestijn. De Portugese ontdekkingsreiziger Bartholomias Diaz noemt het niet voor niets Areias do Inferno (zanden van de hel). Met een puur woestijn klimaat, is Luderitz voor zijn watervoorziening afhankelijk van een ondergrondse waterbron. Zoals overal aan de Namibische kust vormt er 's ochtends mist als de koude lucht vanaf de Atlantische Oceaan in aanraking komt met de warme woestijn lucht. De mist verdwijnt normaalweg tegen de late ochtend. Het stadje is afhankelijk van zijn bestaan voor diamanten vanuit de woestijn en zee, vis en kreeft. Rond de plaats zijn heel veel eilanden gelegen zoals Shark Island (waar u in een lichthuis kunt overnachten), Flamingo Island, Seal Island en Penguin Island. Luderitz lijkt geïsoleerd omdat men vanaf Aus daarheen moeten rijden en weer terug voor men of richting Sossusvlei in het noorden of Rosh Pinah in het zuiden kan gaan. Luderitz heeft echter genoeg te bieden om een twee daagse bezoek te rechtvaardigen.

Al is het land rond de stad dor en levenloos, er is uitbundig leven in de koude Atlantische Oceaan, dat hier sterk afgekoeld door de Benguela zeestroom, die vanuit Antarctica langs de westkust van Namibie vloeit. Het wemelt er van de pinguïns, robben, dolfijnen en walvissen. Ook zeevogels zijn er talrijk, zoals Hartlaubs meeuwen, Jan van Genten, scholeksters, flamingo's, enz. Er is een florerende vis- en vooral kreeftindustrie alsook een zeewierindustrie. In de restaurants vindt u dan ook volop vis, schelpvis (de bekende Luderitzoesters) en vooral kreeft. De haven is ontwikkeld rond Robert Habour en Shark Island. Het heeft een vlakke rotsbodem en was daarom niet geschikt voor grote schepen. Een kade is gebouwd om grote vissersboten en zelfs vrachtschepen te accommoderen dankzij de inzet van de bekende Dr. Klaus Dierks met financiering door de European Investment Bank in Luxemburg. Het Luderitz Waterfront werd in 1995 aan de Robert Harbour aangelegd om toeristen aan te trekken. Ten zuiden van de stad is het Sperrgebiet, een streek waar niemand mag komen omdat er veel diamanten gevonden worden. Het gebied valt onder beheer van De Beers, een van de grootste Diamant concerns ter wereld.

Korte geschiedenis
Het gebied waar Luderitz nu gelegen is, werd vanaf de vroegste tijd bewoond door de Khoi-San. Bartholomias Diaz, de Portugese ontdekkingsreiziger, was de eerste Europeaan die voet aan wal zette in Luderitz in 1447. Hij noemde de plaats Angra Pequena (kleine inham). Hij plantte tijdens zijn volgende stop in 1448 een stenen kruis volgens de Portugese zeevaarttraditie. De plaats staat vandaag nog bekend als Diaz Point met een kopie het kruis. Het origineel was rond 1820 helemaal gedesintegreerd en de overblijfselen zijn in 1855 naar het South African museum in Kaapstad verstuurd. In 1929 is er een kruis geplaatst die helaas maar weinig overeenkomsten had met het originele standbeeld. Deze is echter in 1988 tijdens de 500 jarige herdenking van de landing van Diaz vervangen door een exacte replica.
Vanaf ongeveer 1800 waren er veel walvisvangers rond de plaats en omliggende eilanden actief. Daarnaast werd guano een belangrijke bron van inkomsten dat van de omliggende eilanden werd geschraapt. Het gebied viel op dat moment onder de Britten en werd bestuurd vanuit Kaap de Goede Hoop, toen een Britse kolonie. In 1883 sloot Heinrich Vogelzang in opdracht van de Bremense koopman Adolf Luderitz, (Luderitz is naar hem vernoemd) een verdrag met de Nama Chief Joseph Fredricks van Bethanie en richtte er een handelspost op. De baai heette destijds nog Angra Pequeña. Het jaar erop vroeg Luderitz aan Bismarck om Duitse bescherming van het gebied. Deze stap wordt gezien als het begin van de ontwikkeling van het dorp. In de koloniale tijd werd Shark Island, één van de grotere eilanden voor de kust van de stad, door de Duitsers in gebruik genomen als gevangeniseiland. Er was een concentratiekamp gevestigd voor krijgsgevangenen van de Nama-opstand van 1904.

Luderitz beleefde zijn bloeitijdperk vooral tussen de beide Wereldoorlogen tijdens de diamant-mania. Diamanten zijn in de regio voor het eerst ontdekt in 1908. Luderitz werd in 1909 tot stad verklaard. Na de verschuiving van Consolidated Diamond Mining Headquarters naar Zuid Afrika stagneerde de economisch groei. Daardoor werd wel, ironisch genoeg, het behoud van de originele koloniale gebouwen verzekerd. De heropening van de diamantmijn bij Elizabeth Bay in 1991, de groei van de vis en vooral kreeftindustrie en het nieuwe waterfront hebben gezorgd voor een opleving in economische groei en toerisme.

Infrastructuur
Constructie van een spoorlijn naar Keetmanshoop begon tussen 1905 en 1906 en was net in tijd voor de diamant-mania. De oprichting van de spoorlijn heeft een beruchte geschiedenis. Voor het gedeelte tussen Luderitz en Aus werden krijgsgevangenen vanuit het concentratiekamp op Shark Island gebruikt als dwangarbeiders onder erbarmelijke omstandigheden. Per kilometer spoorlijn liet gemiddeld een gevangene het leven. Na alle bloed, zweet en tranen is het nog niet eens een drukbezette spoorlijn. De spoorlijn is eigenlijk al jaren niet meer in gebruik. Plannen tot herinrichting ervan zit in de pijplijn en kan een belangrijke bijdrage leveren voor exploitatie van Luderitzhaven.

Gebouwen
Luderitz staat bekend om zijn oud wereldse sfeer en bijzondere Duitse koloniale gebouwen. Deze gebouwen kunnen gemakkelijk te voet verkend worden met een wandeling door het stadje. In Diaz Street parallel met Luderitzhaven vindt u het Luderitz Museum. De belangrijkste tentoonstellingen gaan over de vroege geschiedenis van Luderitz, de diamantindustrie, fauna, flora en vroegere inwoners van de omliggende Namib. Van belang is de 10.000 jaar oude giraffe beenderen gevonden bij Elizabeth Bay ten noorden van Luderitz. Van maandag tot vrijdag geopend tussen 13.30- 17.00 uur. Toegangsprijs N$5 per persoon.
Richting Robert Haven eindigt Diaz Straat in Bismarckstraat, de hoofdstraat. Hier vindt u het gebouw van Deutsche-Afrika Bank waar nu de Nedbank is gevestigd. Het natuurstenen bouwwerk op de begane grond en de hoekgevel in Wilhelminische stijl (een plaatselijke term voor Art Nouveau) zijn typische kenmerken van dit gebouw. Aan het einde van Bismarckstraat vindt u een industrie waar tapijten van de wol van de Karakulschaap vervaardigd worden. Alle activiteiten vanaf het kleuren, spinnen en weven van de wol kunnen hier bezichtigd worden. Rondleidingen zijn er jammer genoeg niet.
Iets verderop vanaf Deutsche-Afrika Bank vindt u het station met een variatie aan bouwstijlen. Met de ontdekking van diamanten in 1908 kon het bestaande stationgebouw de druk niet aan en werd een nieuwe stationshal gebouwd, ontworpen door architect Kurt Lohse. Het nieuwe stationsgebouw is in 1914 in gebruik genomen. Ga nu linksaf Schinz Street in . In de volgende straat vindt u The Old Post Office, gebouwd in 1908 met een prominente kloktoren. Het uurwerk is echter in 1912 verplaatst naar de Felsen Kirche, de Evangelische Lutherse kerk (zie hieronder). Op dit moment is het plaatselijke kantoor van Namibia Wildlife Resorts erin gevestigd.
Als u teruggaat naar Bismarckstraat en rechtsaf slaat in Nachtgall Street en weer rechtsaf in Bergstraat, komt u terecht bij Troost Haus. U bent nu in de altstadt waar heel veel historische gebouwen bewaard zijn gebleven. Troost Haus is een half vrijstaand huis met houten panelen in de gevel in een steil gebroken dak. Door de typisch koloniale stijl past het goed bij de twee half- vrijstaande huizen aan de linkerkant met een symmetrische gevel. Troost Haus is in 1903 gebouwd voor entrepreneur Edmund Troost die de eerste stoomlocomotief naar Namibia importeerde. Hoewel Troost er nooit zelf in woonde, draagt het huis toch zijn naam.

Vanuit Bergstraat gaat u rechtsaf de Kirch Street in, tegen een heuvel op, waar u aan het einde de Evangelische Lutherse kerk vindt, gebouwd in 1911 en ingewijd in 1912. Het staat ook bekend als de Felsen Kirche (kerk op de rotsen) aangezien het op de hoogste heuvel van Luderitz, Diamantberg, gebouwd is. De kerk staat bekend om zijn ramen met glas-in-lood en net zoals bij de Christuskirche in Windhoek, is het altaar geschonken door Kaiser Wilhelm II en de altaarbijbel door zijn vrouw. Het bouwen van de kerk is gefinancierd vanuit Duitsland. De architectuur is meer Victoriaans Gotisch dan Duits Neo-Gothisch omdat de bouwers beïnvloed zijn door de Kaaps Victoriaanse bouwstijl vanuit Zuid Afrika. De kerk is dagelijks één uur geopend tussen 17.00 en 18.00 (winter) en 18.00 en 19.00(zomer). Dit is de beste tijd om de late middagzon door de glas-in-lood ramen te zien schijnen. U heeft vanaf hier bovendien een prachtig uitzicht over geheel Luderitz. Toegangsprijs: donatie.

Als u via Kirche Street heuvelafwaarts teruggaat, komt u Kreplin Haus tegen, gebouwd in 1909, met zijn indrukwekkende asymmetrische voorgevel, ook in de Wilhelminische stijl (Art Nouveau stijl). Het indrukwekkende huis is gebouwd voor Emil Kreplin, bestuurder van de spoorlijn in Luderitz en ook eerste burgemeester van het stadje. Vanaf Kreplin Haus gaat u via Diamantbergstraat weer heuvelopwaarts naar Goerke Haus, éénn van de best bewaarde diamantpaleizen van de stad. Het dient als een goed voorbeeld van de huizen in het nabijgelegen spookdorp Kolmanskop tijdens de diamant mania. De zonnewijzer, een Wilhelminische decoratie was tot dan toe nog onbekend in het land en is dus een uniek kenmerk. Er is een bijzonder glas-in-lood raam boven het trappenhuis waarin een troep flamingo's is geschilderd. Het balkon van de hoofdslaapkamer heeft een uitstekend uitzicht over de stad en haven. Het huis is vernoemd naar de eigenaar Hans Goerke, een inspecteur van het diamantmijnbedrijf, CDM (Consolidated Diamond Mines).
Tussen 1924 en 1944 werd Goerke als hoofdingenieur van CDM in Luderitz gehuisvest. In 1944 is het huis aan de regering verkocht om te dienen als woning voor de magistraat van Luderitz. In 1983 kocht CDM het gebouw weer terug om als gastenhuis te fungeren voor ambtenaren en VIP bezoekers. CDM staat nu bekend als Namdeb (Namibian Diamond Corporation) een vennootschap tussen De Beers van Zuid Afrika en de Namibische regering. Tijdens uw bezoek mag Goerke Haus dicht zijn voor bezoekers omdat er gasten van Namdeb verblijven. Als er geen gasten zijn, kunt u het bezoeken van maandag tot vrijdag tussen 14.00- 15.00 uur op zaterdag van 16.00 - 17.00. Toegangsprijs: N$ 5,00 per persoon. Begeleide toeren zijn beschikbaar. Vraag aan de curator een foldertje over het huis. Tel: 063-20-4031, www.ghosttowntours.com.

Vanaf Goerke Haus neemt u Zeppelinstraat vanwaar u het Krabböft und Lampe gebouw kunt bereiken. Het is gebouwd in een de neo-Rennaisance stijl. Opvallende kenmerken zijn de bijzondere dakramen en het feit dat de ramen op de eerste verdieping niet in lijn is met de gewelven op de begane grond. Het is in 1909 gebouwd voor Krabböft und Lampe (het oudste bestaande bedrijf in Namibië, opgericht in 1880) als commerciële gebouw met woonfaciliteiten. Terwijl de begane grond nog steeds dient als bedrijfspand voor een meubelzaak, zijn de eerste en tweede verdieping geheel vernieuwd in Art- Decostijl met behoudt van het historische karakter. Het fungeert nu als een gastenhuis.
Vanaf Krabböft und Lampe gaat u terug naar Bismarckstraat, vanwaar u rechts afslaat de Ringstraat in om bij de Turnhalle terecht te komen. Het is in 1913 gebouwd als een gymnasium en kan nu gehuurd worden voor recepties en partijen. De eenvoudige lijnen van het gebouw worden onderbroken door een convexe gevel met een bijpassend halve cirkel raam. De vier F's (sommige ondersteboven) in het logo boven de ingang staan voor: Frisch, Fromm, Fröhlich und Frei. De aangrenzende Lesenahalle met zijn aparte toren dateert uit 1912 en is opgericht als een bibliotheek.
Als u Ringstraat blijft volgen richting Roberthaven komt u in Vogelsangstraat. Aan uw linkerkant ziet u Woerman Haus. In tegenstelling met Woerman Haus in Swakopmund heeft het een eenvoudig ontwerp. Wetenswaardig is dat het watercondensor, een technische innovatie voor zijn tijd was. Het gebouw dateert uit 1906 en werd opgericht door de Woerman Shipping Line.
Vanaf Woerman Haus slaat u linksaf de Hafen Street in. Aan uw rechterkant vindt u Luderitz Waterfront dat uitkijkt over Robert Harbour. Het is geplaveid met kinderkopjes en gebouwen zijn geïntegreerd in de rotsenbodem. Hier zijn cafés, restaurants, souvenirwinkeltjes, marktkraampjes en een getijdenzwembad. U kunt hier de echte sfeer van het stadje proeven en het is de ideale plaats om van een mooie zonsondergang over de zee te genieten.
Hafen Street loopt over in Insel Street die als een verhoogde weg Shark Island met Luderitz verbindt. Bezienswaardigheden zijn het ziekenhuis uit 1912 en Signal Station uit 1914. Aan de westelijke kant is een gedenkplaat voor Adolf Luderitz en kunt u tevens de grafstenen zien van gesneuvelde soldaten uit de Schutztruppen, evenals wit marmeren gedenkteken voor alle krijgsgevangenen die overleden zijn tijdens de jaren dat Shark Island een concentratiekamp was gedurende de Nama-opstand in 1904. Er is ook een gedenkplaat voor Amyr Khan Klink, een Braziliaan die met een reddingsboot over de Atlantische Oceaan roeide en na 100 dagen in Sao Salvador Brazilië arriveerde. Het is mogelijk om in de vuurtoren op Shark Island overnachten. Boekingen via reservations@nwr.com.na.

Diamant-mania in de woestijn
Hoewel enkele diamanten gevonden worden tijdens het schrapen van guano op de eilanden van Luderitz, kwam het bij niemand op diamanten te zoeken in het woestijnzand rond Luderitz. Totdat spoorwegarbeider Zacharias Lewala een glimmende steen vond in 1908 en deze aan zijn chef, August Stauch laten zien. Na verificatie door de staatsgeoloog dat het inderdaad een diamant was, legde Stauch verscheiden concessies vast en stichtte zijn eigen bedrijf Deutsche Diamanten Gesellschaft met een vergunning van de Deutsche Koloniale Gesellschaft.
Een van deze concessies 160 kilometer ten zuiden van Luderitz bij Bogenfels/Pamona leverde heel veel diamanten op. Hiermee begon de diamant'mania. Duizenden fortuinzoekers stroomden naar Luderitz. Het leidde tot een economisch bloeitijdperk voor Lueritz en voorzieningen rezen zoals paddenstoelen uit de grond om te voorzien in de behoeften van de groeiende bevolking. Het mijndorpje Kolmanskop (nu een spookdorp) kwam rond 1915 tot stand ten oosten van Luderitz. De diamant mania liep al snel uit de hand en de Duitse regering moest ingrijpen. Zij riepen het gebied uit tot verboden gebied of Sperrgebiet. Dit gebied strekt vanaf 26 graden zuiderbreedte tot aan de uitmonding van de Oranjerivier over een strook van 100 kilometer landinwaarts. Het gebied beslaat in totaal 26 000 m2. Het Sperrgebiet voorzag in die tijd 20% van de werelddiamantproductie.

In 1920 was de situatie echter compleet anders. De diamantmarkt na de Eerste Wereld Oorlog was in een hevige depressie geraakt. Ernst Oppenheimer van het bekende Anglo American kocht het bedrijfje van Stauch, evenals acht andere diamantproducerende bedrijfjes die hij samenvoegde tot CDM (Consolidated Diamond Mines), de voorganger van Namdep (Namibia Diamond Corporation) en dochterbedrijf van De Beers South Africa met zijn hoofdkantoor in Kolmanskop. De ontdekking van rijke onderzeese diamantvelden ten noorden van de monding van de Oranjerivier in 1928, leidt tot verschuiving van de hoofdkantoor naar Oranjemund in 1944. Hierdoor werd Kolmanskop langzamerhand een spookdorp; de laatste inwoners verlieten het dorp in 1956. Sindsdien kruipen de zandduinen steeds nader en zijn alle gebouwen nu half onder het zand begraven.

Ook de tijden in Luderitz veranderden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog nam Zuid Afrika als vertegenwoordiger van Groot Brittanië de macht in Namibië over. In Luderitz werden alle Duitse burgers (bijna de hele bevolking) naar Interneringskampen afgevoerd. Bij hun terugkeer vonden ze het stadje geheel geplunderd.
In 1994 kreeg Namdep concurrentie van NAMCO (Namibian Minerals Corporation) een Canadees Britse bedrijf. Zij kregen een diamantconcessie voor de kust bij Lüderitz en Hottentots Bay toegekend door de Namibische regering. Diamanten werden gewonnen door diamantduikers die het diamanthoudende zand onder de zeebedding opzuigen zodat de diamanten eruit gefilterd kunnen worden. Het is een moeilijke, onaangename klus die alleen kan plaatsvinden in gunstige omstandigheden. Hieruit is een specifieke gemeenschap van diamantduikers ontstaan. Onlangs heeft NAMCO in vennootschap met Samicor Mining Services een schip met een ingebouwd apparaat in gebruik genomen. De stofzuiger kruipt over de zeebodem en zuigt het zand op. Aan boord is een diamantprocesinstallatie in gebruik genomen. Volgens schattingen heeft het Sperrgebiet nog maar diamanten voor ongeveer 10 tot 15 jaar, maar de onderzee reserves zijn voorlopig nog onuitputtelijk.

In 2004 is de Sperrgebiet tot een nationaal park verklaard. Hoewel mijnbouw in specifieke gebieden door mag gaan, heeft het grootste gedeelte van deze ongetemde wildernis nu extra bescherming tegen menselijke invloeden gekregen. De regering beseft dat ecotoerisme een bijdrage kan leveren in het grondgebruik in de gebieden waar niet gemijnd worden. Aan het gebruik van deze gebieden zal een strenge vergunningsbeleid ten grondslag liggen. Het ministerie van milieu en toerisme kent aan geselecteerde touroperators een vergunning toe om een beperkt aantal uitstapjes te doen in het kustgedeelte vanaf Sylvia Hill tot bij Sandwich Harbour in het Namib Naukluft Park. Deelnemers gebruiken hun eigen auto's en worden vergezeld van twee tot drie voertuigen en een natuurbewaarder van het ministerie. Bezienswaardigheden zijn: Saddle Hill, Koichab Pan, Sylvia hill, Conception Bay, Langewand, de scheepswrak van de Eduard Bohlen, Fischersbrunn en Sandwich Harbour. Met proclamatie van dit nieuwe park is 75% van de Namib-woestijn beschermd gebied.

Praktische Informatie
Aan de bovenkant (havenkant) van Bismarckstraat vindt u bijna naast elkaar: drie banken, het informatiekantoor (tel. 063-202179, e-mail:ludsaf@africaonline.com.na, geopend van maandag tot vrijdag (zomer) 08.00 - 12.30 en 13.30 - 17.00 uur; (winter) 07.30 - 12.30 en 13.30 - 16.30 uur; op zaterdag van 8.30 tot 12.00 uur en zondag 8.30 - 10.00 uur) en het postkantoor. Een stukje verderop in Bismarckstraat ligt Luderitz Bookshop. Er zijn twee Internet Cafés: één aan het Waterfront en een andere in Bahnhof Street. Supermarkten vindt u in Haven Street en op de hoek van Bahnhof en Moltke Streets. U vindt een winkeltje met handgemaakte souvenirs in House Sandrose in Bismarckstraat.

Uitstapje naar Lüderitz Schiereiland
Met een halve dag tot uw beschikking kunt u met eigen auto de baaitjes en historische overblijfselen van Lüderitz Schiereiland verkennen. Neemt een picknickmand mee want een plaats om wat eten te kopen bestaat niet. Laat u niet verleiden om met uw 2x4 auto in de vele sporen van 4x4 auto's over los zand te volgen.
U begint uw tocht in Bismarckstraat tot in Luderitzstraat, u blijft deze volgen met de spoorlijn aan uw linkerkant. De eerste inham die u tegenkomt, net buiten het stadje is Radford Bay. U heeft een goed kans om hier flamingo's te treffen. De baai is vernoemd naar David Radford, de eerste blanke settelaar die hier woonde van 1860 tot en met 1913 en een bestaan opbouwde uit verkoop van gedroogde vis en haaienolie leverde aan veerbijgaande schepen.
De volgende baai is Second Lagoon met grote troepen flamingo's. Hier worden de bekende Luderitzoesters gekweekt. Als u helemaal om de baai rijdt, komt u bij Griffiths Bay terecht. Van hier af heeft u een uitstekend uitzicht over de baai op Lüderitz. De baai is vernoemd naar een Amerikaanse soldaat die hier schuilplaats zocht tijdens de Amerikaanse burgeroorlog, hier doodgeschoten en in Radford Bay begraven werd.
Bij Angra Point vindt u boven alle verwachting een 9- hole golfbaan die volledig uit zand bestaat. Het is open voor het publiek maar u wordt geadviseerd om met iemand mee te spelen die de baan kent. Hierna komt u bij Stormvogel Bucht waar de overblijfselen van het oude walvisstation uit 1913/1914 aangetroffen worden. De volgend punt is Diaz Point. Als u over het houten brugje gaat, komt u bij een granieten kruis, een replica van het kruis dat in 1448 hier door Bartholomias Diaz neergezet is. (Zie korte geschiedenis hierboven).
Op de rotsen vindt u heel waarschijnlijk zeehonden bezig zichzelf te warmen in de zon. Verder vindt u hier een houten kruis met erop geschreven: George Pond died here of hunger and thirst in 1906 en de Diaz Point Vuurtoren uit 1910. Als u de weg verder volgt rond Guano Bay heeft u een verdere kans op flamingo's en met een verrekijker kunt u vast de African jackass pinguïns op Halifax Island zien. Verderop aan de weg vindt u onderweg naar Essy Bay twee picknickplaatsen met toiletten. Essy Bay bestaat uit een aantal rotsachtige baaitjes. Bij het strand ten zuiden van Essy Bay is ook een toilet. De grot bij Eberlanz Höle is alleen te voet bereikbaar. Het paadje over de rotsen word aangegeven met een bezoekersboek in de grot. Verder aan is Kleine Fjord met een klein zandstrandje en veel zeewier in het diepe water. Het laatste punt is Grosse Bocht met een zeewier bestrooide zandstrand. In het zand zijn rode en groene zouttolerante vetplantjes te zien. Vanaf Grosse Bocht gaat u rechtsaf de D733 op terug naar Second Lagoon en daarna naar Luderitz.

Uitstapje naar Agate Beach
Als u Hafen Street in een noordelijke richting volgt, wordt het Industry Street. Door Industry Street verder noordwaarts te volgen langs het omheinde Sperrgebiet, bereikt u na ongeveer 5 kilometer Agate Bay. Het is een gewilde picknickplaats en met geluk kunt u hier een stukje agaat vinden afhankelijk van de wind en branding. Er is een kleine vijver aan de kant van de weg waar u flaming's en watervogels kan treffen. Soms zijn er ook springbokken en gemsbokken te zien. Voor andere uitstapjes in de Sperrgebiet - het verboden diamantgebied - dient u op een georganiseerde excursie te gaan. (Zie excursies)

Boottocht
U kunt het rijke zeeleven van de koude Atlantische Oceaan rond Luderitz ervaren door een boottocht te boeken, zoals met de schoener Sedina naar onder andere Halifax Island. De tocht duur ongeveer 2,5 uur en vertrek 's ochtends om 8.00 vanaf de Waterfrontsteiger. U dient 15 minuten voor vertrek aanwezig te zijn. Spotten van pinguïns, zeehonden en dolfijnen en met een beetje geluk in de maanden oktober en november walvissen, is bijna gegarandeerd. Met deze tocht gaat het niet alleen om waterdieren maar ook om een weide verscheidenheid vogels zoals Hartlaubs meeuwen, Jan-van-Genten aalscholvers, scholeksters, flamingo's enz. De schipper beschikt over een brede kennis van het zeeleven en deelt graag zijn informatie met u. De boottocht is te boeken per Internet e-mail: sedina@iafrica.com. Of bij Atlantic Adventure Tours (tel: 063-204030) of Luderitz Safaris & Tours (tel: 063-202719/063-202622. Een andere mogelijkheid is een tocht met een zeilboot met een duur van ongeveer 4 uur.

Woestijn rozen
Luderitz staat bekend om zijn ''woestijnrozen". Het is geen bloem maar een stenen roos en bestaat uit een gekristalliseerde vorm van gips. De geplette kristallen overlappen elkaar in een rozet, vandaar de benaming roos. De kristallen worden gevormd in gipsbeddingen die tot een meter onder de oppervlak in de droge zanderige toestanden en hoge verdamping aan de Namibkust.

Lüderitz - Keetmanshoop: 340
Lüderitz - Aus: 129
Lüderitz - Fish River Main Viewpoint: 390
Lüderitz - Maltahöhe: 374
Lüderitz - Sesriem: 560
Lüderitz - Swakopmund: 741
Lüderitz - Windhoek: 816

Telefoonnummers:
  • Politie: 063-10 111
  • Ambulance: 063 - 202446
  • Ziekenhuis: 063 - 202446
  • Brandweer: 06 - 202255
Haus Sandrose

Soort: Vakantiehuizen & Appartementen
Beoordeling: onbekend

Fotogalerij

Namibië!

  • Inzoomen
  • Inzoomen
  • Inzoomen

Nieuwsbrief

Vul hier uw e-mailadres in om uzelf in te schrijven voor de Op Reis Naar nieuwsbrief:

U bevindt zich hier:

Highlights

Bekijk de mooie architectuuur van de gebouwen in Luderitz en neem een kijkje in Kolmanskop.

Provincies

Namibië!